Kanserle mücadelede sürpriz kahraman: Kahverengi yarasa türü anahtar olabilir mi?

Kuzey Amerika’nın en uzun ömürlü ve soyu tehlikedeki küçük kahverengi yarasa (Myotis lucifugus), kanserle mücadelede olağanüstü bir mekanizma sergiledi. Penn State ve California Üniversitesi (Berkeley) ekipleri, bu yarasaların hücrelerini ölümcül kimyasallara maruz bıraktığında DNA tamirini başlatmak yerine hasarlı hücreleri doğrudan yok ettiğini tespit etti. Eş liderlerinden Dr. Juan Manuel “Manny” Vazquez, “Hücreyi tamir edemeyeceğini anlayan yarasa, gemiyi kurtaramayacağını fark edip derhal hasarlı hücreyi yok etmeye odaklanıyor” dedi.

Araştırmacılar, aynı yaklaşımın uzun ömürlü ve kanser direnci yüksek fillerde de gözlemlendiğini belirtti. Vermont Üniversitesi’nin DNA analizleri, bu yarasalarda tek kopya bulunan Protein Kinaz R (PRK) bağışıklık geninin birden fazla kopyaya sahip olduğunu ortaya koydu. Eklenen kopyalar, hücreleri kanserleşmeye karşı “devasa bir koruyucu kalkan” oluşturuyor. Evrimsel biyolog Yrd. Doç. Dr. Elise Lauterbur, “Patojen adaptasyonu, uzun ömürlülük ve kanser direnci temelden birbirine bağlıdır” diye yorumladı.

Bilim insanları, yarasaların sunduğu bu genetik stratejinin insan bağışıklık sisteminin yaşlanmasını engellemek ve tümörlerle mücadelede hücresel yorgunluğu önlemek açısından potansiyel taşıdığını vurguluyor. Bu bulgular, gelecekte kanser tedavileri ve bağışıklık yaşlanmasıyla ilgili yeni yaklaşım ve stratejilerin geliştirilmesinde çığır açabilir.